12 Maart 2011
Voor vandaag stonden 'Marterachtigen 'op het rooster. Benieuwd welke dieren dat zouden worden.
Toen we aankwamen lagen ze klaar maar het was niet echt te zien wat het waren, dit omdat het bijna allemaal gelooide huiden waren.
Henk ter Beest, die ook vandaag weer onze docent was, vertelde dat het Steenmarters waren die uit Duitsland kwamen en reeds gevild en gelooid waren. Dit scheelde ons veel werk.
We konden nu gelijk beginnen met schoonmaken van de huid en botjes van de poten.
Maar eerst deed Henk ons weer voor hoe de Marters gevild kunnen worden, ditmaal met een rugsnede i.p.v. de bekende buiksnede. Deze manier werkt wat gemakkelijker en omdat deze dieren flink wat haar op de rug hebben is de snede later weer onzichtbaar weg te werken.
Na de uitleg konden aan de slag om de huid schoon te krijgen. Voor de botjes was de borstelmachine beschikbaar. Hierna ging de huid een kwartiertje in een badje met Dreft en na uitspoelen nog even in de centrifuge.
Meestal wordt hierna de huid drooggeföhnd maar dit keer werd deze in de loutertrommel gedaan.
Dit is een soort vat wat langzaam ronddraait en wat gevuld is met zaagsel. Door de draaiende beweging wordt het zaagsel over de huid verspreidt en neem het aanwezige vocht op. Na een half uurtje is de huid droog en zijn de haren weer helemaal zacht.
Nu konden we beginnen aan het kunstlichaam. Normaal hebben we het eigen lichaam van het dier beschikbaar maar omdat dit er nu niet bij was moesten we het lichaam wat uit de marter van Henk kwam als referentie gebruiken. Ook deze keer werd het weer van houtwol gewikkeld. Wat we ook misten was de
schedel. Ook daar was in voorzien door een aantal afgegoten gips-schedels.
Deze worden aan het houtwol-lichaam vastgemaakt en eventueel nog wat opgevuld met klei
Ook het vlees en de spieren van de poten worden nagewikkeld met houtwol.
Inmiddels was de dag al weer aardig gevorderd en werd het tijd om op te gaan ruimen.
De marter, inmiddels voorzien van het preparateurs-merkteken B, gaat mee naar huis. Daar kunnen we er mee verder gaan of in de vriezer bewaren tot de volgende les en thuis alvast aan een postament beginnen.
zondag 13 maart 2011
zondag 20 februari 2011
Opleiding VBP - Tweede jaar - Lesdag 31
19 Februari 2011
Verder met de Uilen vandaag. Thuis was de uil al verder schoongemaakt en was er alvast een kunstlichaam in de vorm van een ei gemaakt.
Begonnen met het droogfohnen van de uilen die uit de vriezer kwamen. Dit duurde bij een aantal mensen nogal lang; Toen bleek waar het was misgegaan. De 'droge' methode van Ruud is misschien nog niet voor iedereen aan te raden omdat het toch erg lastig blijkt om de veren schoon te houden. Want nu bleek dat er bij een aantal uilen toch veel vettigheid in de veren zat wat er met fohnen niet meer uit te halen was.
Daarom werd besloten deze een bad te geven in bio-ethanol. Hierdoor werd het vet en vuil verwijderd en na droogdeppen en opnieuw fohnen werden de veren al snel zacht en 'fluffy'. De droge methode was hierdoor niet meer van toepassing maar zo leer je ook weer hoe je zulke problemen kan oplossen.
De volgende uitdaging was om het 'ei' in de huid te passen en de inkeping te maken voor de hals.
Ook dit was niet zo eenvoudig. Het schuimlichaam bleek soms weer net te groot of net te klein. Of had niet de juiste vorm zodat bij sommigen er wel een heel nest eieren gemaakt moest worden... Ook ik heb verschillende pogingen moeten doen.
Maar als dan eenmaal het lichaam de juiste vorm heeft kan de hals worden gemonteerd waarna deze in de schedel wordt vastgelijmd.
Ook de ogen (fel oranje bij Ransuilen) worden nu ingezet en met klei wordt de schedel verder glad gemaakt.
Dan worden in het ei de inkepingen gemaakt voor de botten van vleugels en poten.
Ook worden er weer ijzerdraden geplaatst in de vleugels en de poten.
Het ging vandaag allemaal langzamer dan verwacht. Bedoeling was dat we in 2 dagen de Uil klaar zouden hebben maar dat is bijna niemand gelukt. Ook gaf Ruud aan dat met name Kerkuilen door de vele veerpartijen tot de lastigste vogels behoren om te prepareren.
We hebben dus thuis nog flink wat te doen. Hopelijk gaat het lukken zonder hulp. De Uil moet in ieder geval klaar zijn voor het praktijkexamen. Dan zal deze worden beoordeeld.
Verder met de Uilen vandaag. Thuis was de uil al verder schoongemaakt en was er alvast een kunstlichaam in de vorm van een ei gemaakt.
Begonnen met het droogfohnen van de uilen die uit de vriezer kwamen. Dit duurde bij een aantal mensen nogal lang; Toen bleek waar het was misgegaan. De 'droge' methode van Ruud is misschien nog niet voor iedereen aan te raden omdat het toch erg lastig blijkt om de veren schoon te houden. Want nu bleek dat er bij een aantal uilen toch veel vettigheid in de veren zat wat er met fohnen niet meer uit te halen was.
Daarom werd besloten deze een bad te geven in bio-ethanol. Hierdoor werd het vet en vuil verwijderd en na droogdeppen en opnieuw fohnen werden de veren al snel zacht en 'fluffy'. De droge methode was hierdoor niet meer van toepassing maar zo leer je ook weer hoe je zulke problemen kan oplossen.
De volgende uitdaging was om het 'ei' in de huid te passen en de inkeping te maken voor de hals.
Ook dit was niet zo eenvoudig. Het schuimlichaam bleek soms weer net te groot of net te klein. Of had niet de juiste vorm zodat bij sommigen er wel een heel nest eieren gemaakt moest worden... Ook ik heb verschillende pogingen moeten doen.
Maar als dan eenmaal het lichaam de juiste vorm heeft kan de hals worden gemonteerd waarna deze in de schedel wordt vastgelijmd.
Ook de ogen (fel oranje bij Ransuilen) worden nu ingezet en met klei wordt de schedel verder glad gemaakt.
Dan worden in het ei de inkepingen gemaakt voor de botten van vleugels en poten.
Ook worden er weer ijzerdraden geplaatst in de vleugels en de poten.
Het ging vandaag allemaal langzamer dan verwacht. Bedoeling was dat we in 2 dagen de Uil klaar zouden hebben maar dat is bijna niemand gelukt. Ook gaf Ruud aan dat met name Kerkuilen door de vele veerpartijen tot de lastigste vogels behoren om te prepareren.
We hebben dus thuis nog flink wat te doen. Hopelijk gaat het lukken zonder hulp. De Uil moet in ieder geval klaar zijn voor het praktijkexamen. Dan zal deze worden beoordeeld.
woensdag 9 februari 2011
Opleiding VBP - Tweede jaar - Lesdag 30
5 Februari 2011
Driekwart vande opleiding zit er al op! Heel snel gegaan eigenlijk. We hebben al veel geleerd maar vandaag was het toch wel lastig vond ik.
Ruud Simons was onze docent en hij gaf al aan dat we het nu toch allemaal wat meer zelf moeten kunnen. Hij geeft enorm veel tips en aanwijzingen maar het even een handje helpen is nu wel een stuk minder. Maar is ook niet erg, je wordt nu toch meer gedwongen om zelf oplossingen te vinden.
Uilen dus... op de tafel een aantal Kerkuilen en Ransuilen.


Ik hoefde niet te kiezen want ik had zelf vorig jaar een Ransuil bij Arjan ingeleverd en kon daar kon dus vandaag mee aan het werk.
Ruud heeft onze de droge prepareermethode uitgelegd. Hij gebruikt deze zelf ook vaak en doordat de vogels niet in zeep gewassen worden blijven de veren in veel betere conditie waardoor het eindresultaat er ook beter uitziet.
Dit betekent wel dat er heel nauwkeurig gewerkt moet worden; de veren moeten zo schoon mogelijk blijven. Daarom veel poederen met Maizena.

We begonnen weer met een borstsnede waarna de poten vrijgemaakt werden. Daarna de staart en de vleugels. Aan de binnenkant van de vleugels komt een extra snede om de daar aanwezige spieren en het vlees weg te halen.
Ook de schedelhuid zover mogelijk los. Ogen blijven weer zitten. Dan moet de huid en botjes helemaal schoon zijn, dit lukte vandaag niet meer en ging daarom als huiswerk mee .
Het kunstlichaam maken we deze keer weer van schuim. Ruud heeft daar een eigen manier voor ontwikkeld; Het lichaam krijgt de vorm van een ei. Ook dat was een huiswerkopdracht; Volgende keer maken we er de uitsparingen in voor nek, poten en vleugels.
Driekwart vande opleiding zit er al op! Heel snel gegaan eigenlijk. We hebben al veel geleerd maar vandaag was het toch wel lastig vond ik.
Ruud Simons was onze docent en hij gaf al aan dat we het nu toch allemaal wat meer zelf moeten kunnen. Hij geeft enorm veel tips en aanwijzingen maar het even een handje helpen is nu wel een stuk minder. Maar is ook niet erg, je wordt nu toch meer gedwongen om zelf oplossingen te vinden.
Uilen dus... op de tafel een aantal Kerkuilen en Ransuilen.
Ik hoefde niet te kiezen want ik had zelf vorig jaar een Ransuil bij Arjan ingeleverd en kon daar kon dus vandaag mee aan het werk.
Ruud heeft onze de droge prepareermethode uitgelegd. Hij gebruikt deze zelf ook vaak en doordat de vogels niet in zeep gewassen worden blijven de veren in veel betere conditie waardoor het eindresultaat er ook beter uitziet.
Dit betekent wel dat er heel nauwkeurig gewerkt moet worden; de veren moeten zo schoon mogelijk blijven. Daarom veel poederen met Maizena.
We begonnen weer met een borstsnede waarna de poten vrijgemaakt werden. Daarna de staart en de vleugels. Aan de binnenkant van de vleugels komt een extra snede om de daar aanwezige spieren en het vlees weg te halen.
Ook de schedelhuid zover mogelijk los. Ogen blijven weer zitten. Dan moet de huid en botjes helemaal schoon zijn, dit lukte vandaag niet meer en ging daarom als huiswerk mee .
Het kunstlichaam maken we deze keer weer van schuim. Ruud heeft daar een eigen manier voor ontwikkeld; Het lichaam krijgt de vorm van een ei. Ook dat was een huiswerkopdracht; Volgende keer maken we er de uitsparingen in voor nek, poten en vleugels.
woensdag 26 januari 2011
Opleiding VBP - Tweede jaar - Lesdag 29
22 Januari 2011
Verder met de Eekhoorn vandaag. Na een laatste reiniging van de huid gaan we deze droogfohnen waarna het kunstlichaam gepast kan worden. De schedel en nek worden nog met wat klei aangepast en als dit allemaal goed is kunnen de draden in de voorpoten geplaatst worden.
Vlees en spieren van de poten worden aan de hand van de eerder gemaakte tekening met houtwol nagemaakt waarna deze aan het kunstlichaam bevestigd worden. Dit valt nog niet mee, goed opletten dat de poten op de juiste plaats komen.
Daarna de staart: Ook deze wordt met een ijzerdraad verstevigd. Aan het begin van de draad wordt deze ook nog met wat extra houtwol omwikkeld.
Dan de achterpoten op dezelfde manier. Het begint al weer op een Eekhoorn te lijken.
De oren worden nog wat opgevuld met klei zodat de netjes rechtop kunnen drogen.
Wel zorgen dat de oogleden goed zitten en beide ogen gelijk staan.
Ook worden er op verschillende plaatsen naalden geplaatst zodat de huid niet verschuift tijdens het drogen.

Thuis wordt deze dagelijks bekeken en kan er eventueel nog gecorrigeerd worden.

Volgende keer weer les van Ruud Simons. We gaan dan Uilen prepareren.
Ik heb zelf vorig jaar van een vriend een dode Ransuil gekregen; Deze is toen met een vervoersverklaring mee naar Schaarsbergen gegaan en de bedoeling is dat ik deze volgende keer ga opzetten.
Verder met de Eekhoorn vandaag. Na een laatste reiniging van de huid gaan we deze droogfohnen waarna het kunstlichaam gepast kan worden. De schedel en nek worden nog met wat klei aangepast en als dit allemaal goed is kunnen de draden in de voorpoten geplaatst worden.
Vlees en spieren van de poten worden aan de hand van de eerder gemaakte tekening met houtwol nagemaakt waarna deze aan het kunstlichaam bevestigd worden. Dit valt nog niet mee, goed opletten dat de poten op de juiste plaats komen.
Daarna de staart: Ook deze wordt met een ijzerdraad verstevigd. Aan het begin van de draad wordt deze ook nog met wat extra houtwol omwikkeld.
Dan de achterpoten op dezelfde manier. Het begint al weer op een Eekhoorn te lijken.
Voordat de ogen geplaatst worden moet eerst de buik worden dichtgemaakt. Dit gebeurt met naald en draad.
Nu is het ook tijd om de Eekhoorn op het postament te plaatsen. Ik heb gekozen voor een stuk boomschors wat aan de muur kan hangen.
Als de ogen erin komen geeft dit gelijk al een mooi resultaat.
Ook worden er op verschillende plaatsen naalden geplaatst zodat de huid niet verschuift tijdens het drogen.
Thuis wordt deze dagelijks bekeken en kan er eventueel nog gecorrigeerd worden.
Volgende keer weer les van Ruud Simons. We gaan dan Uilen prepareren.
Ik heb zelf vorig jaar van een vriend een dode Ransuil gekregen; Deze is toen met een vervoersverklaring mee naar Schaarsbergen gegaan en de bedoeling is dat ik deze volgende keer ga opzetten.
zondag 9 januari 2011
Opleiding VBP - Tweede jaar - Lesdag 28
8 januari 2011
We gaan het jaar beginnen met veel praktijklessen. Als eerste gaan we met Eekhoorns aan de slag onder leiding van Henk ter Beest. Hierbij een plaatje van de dieren waar we uit konden kiezen.
Allemaal Europese Eekhoorns; volwassen en nog heel klein. Wat ook opvalt is het verschil in kleur; van roodbruin tot bijna zwart.
De huid gaat mee naar huis, blijft een week in de spiritus waarna we deze verder netjes schoonmaken.
Over 2 weken gaan we verder; dan worden de poten gewikkeld en de Eekhoorn verder in elkaar gezet.
Ook moeten we zorgen een postament te hebben waar we ons preparaat aan of op kunnen bevestigen.
Tussendoor werd nog een ander dier binnengebracht: Een mooie Vos, gesneuveld langs de snelweg. Deze is vanmiddag nog door Arjan gevild en zal ook worden opgezet.
We gaan het jaar beginnen met veel praktijklessen. Als eerste gaan we met Eekhoorns aan de slag onder leiding van Henk ter Beest. Hierbij een plaatje van de dieren waar we uit konden kiezen.
Allemaal Europese Eekhoorns; volwassen en nog heel klein. Wat ook opvalt is het verschil in kleur; van roodbruin tot bijna zwart.
Henk liet ons weer zien wat de bedoeling was door een Eekhoorn als voorbeeld te villen; Nog een tip daarbij als de pootjes of staart uitgedroogd zijn: Met een injectiespuit wordt water ingespoten waardoor de huid weer soepel wordt.
Mijn Eekhoorn was een volwassen dier; Waarschijnlijk een verkeerslachtoffer want de schedel was geheel verbrijzeld. Normaal wordt de schedel schoongemaakt en blijft zitten maar nu moet er een kunstschedel worden gemaakt.
Na het villen wordt de huid in koud water gewassen en in de spiritus gezet.
Daarna kan het kunstlichaam worden gemaakt; Ook deze keer wordt het weer een van houtwol gewikkeld lichaam.De huid gaat mee naar huis, blijft een week in de spiritus waarna we deze verder netjes schoonmaken.
Over 2 weken gaan we verder; dan worden de poten gewikkeld en de Eekhoorn verder in elkaar gezet.
Ook moeten we zorgen een postament te hebben waar we ons preparaat aan of op kunnen bevestigen.
Tussendoor werd nog een ander dier binnengebracht: Een mooie Vos, gesneuveld langs de snelweg. Deze is vanmiddag nog door Arjan gevild en zal ook worden opgezet.
Vandaag werden ook de Muskusratten van Henk's vorige les beoordeeld. De meeste waren al op een definitief postament geplaats en blijven bewaard voor het eindexamen. Mooie werkstukken; Ook Henk was tevreden met de resultaten.
zondag 12 december 2010
Opleiding VBP - Tweede jaar - Lesdag 27
11 December 2010
"Demonstratie Prepareren Trofeekop". Dat was de lestitel voor vandaag.
Bij aankomst was Maurice Bouten al bezig de spullen klaar te zetten. De trofeekop betrof een Edelhert met een flink gewei. (14 ender) Deze werd op een metalen standaard geplaatst die alle kanten op kon bewegen; Handig want zo heeft de preparateur zijn handen vrij.
De hele kop en borst zijn van kunsstof, deze modellen worden door Fa. Bouten in Amerika gekocht en bewerkt tot ze de vorm van een Europees Edelhert hebben.
Maurice vertelde eerst het een en ander over hun bedrijf: Fa. Bouten in Venlo. Zij prepareren bijvoorbeeld voor Artis en Naturalis. Ze zijn zeer bekend in de preparateurswereld en verkopen veel benodigheden
Na een uitleg over het aanpassen van de modellen werden eerst de oren gevuld; Om deze later in de juiste stand te houden worden ze gevuld met polyesther.
Na het maken van de ooraanzetten op het model wordt er lijm op gesmeerd en wordt de huid er overheen getrokken. De bek blijft nog lijmvrij. Deze wordt later gedaan.
De huid wordt om het gewei heen vastgenaaid.
Strak getrokken in de nek

De oogleden worden netjes gemaakt

"Demonstratie Prepareren Trofeekop". Dat was de lestitel voor vandaag.
Bij aankomst was Maurice Bouten al bezig de spullen klaar te zetten. De trofeekop betrof een Edelhert met een flink gewei. (14 ender) Deze werd op een metalen standaard geplaatst die alle kanten op kon bewegen; Handig want zo heeft de preparateur zijn handen vrij.
De hele kop en borst zijn van kunsstof, deze modellen worden door Fa. Bouten in Amerika gekocht en bewerkt tot ze de vorm van een Europees Edelhert hebben.
Maurice vertelde eerst het een en ander over hun bedrijf: Fa. Bouten in Venlo. Zij prepareren bijvoorbeeld voor Artis en Naturalis. Ze zijn zeer bekend in de preparateurswereld en verkopen veel benodigheden
Na een uitleg over het aanpassen van de modellen werden eerst de oren gevuld; Om deze later in de juiste stand te houden worden ze gevuld met polyesther.
In de tijd dat de oren drogen wordt het model nog verder egaal gemaakt met klei.
Tevens kunnen hiermee spieren en rimpels in de huid worden nagemaakt.
Na het maken van de ooraanzetten op het model wordt er lijm op gesmeerd en wordt de huid er overheen getrokken. De bek blijft nog lijmvrij. Deze wordt later gedaan.
De huid wordt om het gewei heen vastgenaaid.
Strak getrokken in de nek
De oogleden worden netjes gemaakt
Regelmatig controleren of de symetrie goed is
De bek en neus worden apart gedaan
Dan wordt de huid op verschillende plaatsen vastgezet met karton en prepareernaalden en is de trofeekop voorlopig klaar.Hij moet nu 2 - 3 weken drogen maar zal dagelijks bekeken worden of de huid niet scheef trekt. Ook moet de kop nog verder afgewerkt worden met paintbrush-techniek
Een erg interessante les, Maurice kan het prima uitleggen en aan bovenstaand werk is duidelijk te zien dat hij een van de beste preparateurs van Nederland is!
Dit was de laatste les van het jaar. We hopen in Januari weer verder te gaan; Dan zijn alle theorielessen voorbij en gaan we echt aan het werk: Eekhoorns, Uilen, Marterachtigen. Allemaal staan ze op het programma. Tevens gaan we in de laatste maanden van de opleiding nog enkele dieren naar eigen keuze prepareren.
Ik wens de lezers van deze blog Goede Kerstdagen en een mooi 2011!
Groeten Bert
zaterdag 27 november 2010
Opleiding VBP - Tweede jaar - Lesdag 26
27 November 2010
Al na een week weer een nieuwe les. Weer een van Ton Visser namelijk "Kleurtechnieken".
In de ochtend uitleg over de verschillende methoden en materialen. Vroeger werd veel olieverf gebruikt, tegenwoordig is het vaak acrylverf.
Op het programma vandaag ook het beschilderen van de eerder afgegoten gipsstenen.
we hadden deze thuis al voorbereid: Mal maken, deze met gips en jute afwerken en vullen met purschuim.
Eerst werden de stenen voorzien van een grondlaag. Door aan de witte primer enkele druppels kleur toe te voegen krijg je verschillende basiskleuren.
Nadat deze droog zijn wordt er met heel weinig witte verf de hogere delen van de steen licht gemaakt.
Tenslotte gaan met heel waterige verf de tussenliggende richeltjes , putjes en scheurtjes bedekken; Dit kan met zwarte, bruine of groene verf. Hierdoor krijgt de stenen een behoorlijk 'echt' uiterlijk.
Na de lunch een uitleg over het gebruik van de Airbrush. Deze kan door preparateurs worden gebruikt om bijvoorbeeld snavels of poten te kleuren.
In het leslokaal is een luchtleiding aangelegd zodat je op elke tafel 2 airbrush-apparaten kan aansluiten.
Iedereen had zo de kans om eens met een airbrush-apparaat aan de gang te gaan. Eerst op een leeg A4-tje om een beetje te wennen en later een tekening proberen in te kleuren. Dit airbrushen is echt niet in 1 les te leren. Wil je hier handigheid in krijgen dan zal er nog veel geoefend moeten worden.
We hebben nog 1 les dit jaar; Dan komt Maurice Bouten een demonstratie "Trofeekop Prepareren" geven.
Al na een week weer een nieuwe les. Weer een van Ton Visser namelijk "Kleurtechnieken".
In de ochtend uitleg over de verschillende methoden en materialen. Vroeger werd veel olieverf gebruikt, tegenwoordig is het vaak acrylverf.
Op het programma vandaag ook het beschilderen van de eerder afgegoten gipsstenen.
we hadden deze thuis al voorbereid: Mal maken, deze met gips en jute afwerken en vullen met purschuim.
Eerst werden de stenen voorzien van een grondlaag. Door aan de witte primer enkele druppels kleur toe te voegen krijg je verschillende basiskleuren.
Nadat deze droog zijn wordt er met heel weinig witte verf de hogere delen van de steen licht gemaakt.
Tenslotte gaan met heel waterige verf de tussenliggende richeltjes , putjes en scheurtjes bedekken; Dit kan met zwarte, bruine of groene verf. Hierdoor krijgt de stenen een behoorlijk 'echt' uiterlijk.
Na de lunch een uitleg over het gebruik van de Airbrush. Deze kan door preparateurs worden gebruikt om bijvoorbeeld snavels of poten te kleuren.
In het leslokaal is een luchtleiding aangelegd zodat je op elke tafel 2 airbrush-apparaten kan aansluiten.
Iedereen had zo de kans om eens met een airbrush-apparaat aan de gang te gaan. Eerst op een leeg A4-tje om een beetje te wennen en later een tekening proberen in te kleuren. Dit airbrushen is echt niet in 1 les te leren. Wil je hier handigheid in krijgen dan zal er nog veel geoefend moeten worden.
We hebben nog 1 les dit jaar; Dan komt Maurice Bouten een demonstratie "Trofeekop Prepareren" geven.
Abonneren op:
Posts (Atom)
